اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
من کیستم؟
- سعید
- نمی دانم چه می خواهی از من بدانی؟ در یک روز بهاری در بیمارستانی معمولی از خانواده ای معمولی متولد شدم. زندگی کاملاً عادی داشته و دارم. سراسر زندگی مرا زیر و رو کنی رد پای هیچ قهرمانی را در آن نمی یابی. نه قهرمان بودم و نه قهرمانی را دیدم. نکته افتخار آمیزی در زندگیم نیست که اینجا لیست کنم جز پاره ای موفقیتها که هر انسانی در طول عمرش بدست می آورد. بعید می دانم در آینده حتی پسرم به من افتخار کند، چون من حتی پدرم هم نشدم. اگر بیشتر می خواهی بدانی. باید بگویم که کمی لاغر هستم. بعضی از دندانهایم را پر کرده ام و قد بلندی دارم. می دانم که کلافه شده ای. ولی باور کن هر چه فکر می کنم و صندوقچه ی قدیمی خاطراتم را زیر و رو می کنم موردی که ارزش بیان داشته باشد پیدا نمی کنم و اصولاً بعد از مرگم کسی مرا به یاد نخواهد داشت چراکه یادگاری به جا نگذاشته ام جز زخمهایی که بر دل دوستانم زده ام. گفتم مردن. دوست دارم سنگ قبرم یک صندلی باشد که افرادی که برای دیدن امواتشان به قبرستان می آیند کمی روی آن استراحت کنند. بدین شکل شاید بعد از مرگم مفیدتر باشم.
دنبال کننده ها
بايگانی وبلاگ
-
▼
2009
(72)
-
▼
سپتامبر
(49)
- لطیفه
- سرگیجه یا ...
- کوهی از کار
- بخشی از مقدمه کتاب تولدی دیگر
- این نظام اسلامی جز خدمت کاری برای ما نکرد
- مشاعره ی اینترنتی
- دو راهی...
- من رویایی دارم...
- یک کمی غذا
- خاطراتی از دکتر چمران
- لیست آرزوهای یک غربت نشین
- گلچینی از دکتر شریعتی
- ساز جدید زندگی جدید
- من یک gay...
- یک نفر...
- خیام هم از خودمونه...
- خودکنی
- عید فطر زورکی
- به خاطر خودم... به خاطر خودت...
- کمی احمقانه
- عید فطر
- تئوری آشوب
- همرنگ جماعت شو تا دستت زرد نشه
- زباله های زندگی
- روسپیگری در ایران
- مذهبِ لامذهب
- از روزه ی ماه رمضان تا دوست دختر چینی
- شمعی در این شب ظلمت روشن خواهم کرد
- سوشی
- همسایه چینی
- خنگ باهوش
- داستان نجات صدفها
- داستان گلف باز
- فرشته های فیلیپینی
- چای اصیل ایرانی
- یواشتر
- زندگی
- صندوق پستی
- یک اجرای زیبا
- زندگی
- یک کلیپ زیبا
- انگل
- دنیای عجیبی است
- زندگی سگی
- کمی خودمانی… یک استکان چای داغ
- شاید این جمعه بیاید
- مذهب از دیدگاه صادق هدایت
- زمین و زمان از آن تو… امید سبز شکفتن را به ما ببخش
- توصیه های ایمنی
-
▼
سپتامبر
(49)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر