اما قرار بود طبق صحبتی که با منیژه خاتون داشتیم در مورد چند تا رستوران غیر ایرانی صحبت کنم.
یکی از غذاهای محبوب این ژاپنی و چینی ها سوشی هست. من البته نمی دونم این سوشی چیه که اینها اینطور ازش خوششون میاد. شاید چون تا حالا تو عمرشون قورمه سبزی یا خورشت بادمجون نخوردن! شاید بگین هر قومی غذاهای خاص خودش رو داره و طبعش همون رو می پسنده. نمی دونم. شاید حق با شما باشه. ولی من یکبار برای یکی از دوستان چینیم غذا درست کردم و از اون تاریخ اون دوست چینیم بیشتر وقتش رو توی رستورانهای ایرانی می گذرونه. جالبه که این دوستم وقتی می خواست برای مدتی به امریکا بره از من خواست براش کنسرو غذاهای ایرانی بخرم که اونجا هم از غذاهای ایرانی بخوره!! این درحالیه که من آشپز خوبی نیستم. برنج رو که کته براش درست کردم و غذا هم که یک خورشت من درآوردی بود. البته انصافاً خوب بود. راستی یکبار هم این دوست چینی رو به خونه دعوت کردم و همسر محترم هم سنگ تمام گذاشت و از اونجایی که احساس کرد سفیر فرهنگی کشورمون در برابر این فرنگیهاست، دو سه مدلی غذای ایرانی درست کرد. ایشون هم انقدر خوردن که حالشون بد شد و مجبور شد تا شب توی اتاق بخوابه و بعد هم که بیدار شد نمی تونست درست راه بره و تا خونه اش مجبور شدم برسونمش. هی می گفت “ایرانین فود… دِلیشِس…آی ام دیزی…” خلاصه گیج می زد… بماند که چه روزی بود اونروز و بعد از اون ماجرا چه بلایی به سر من اومد. می پرسین چرا؟! چون این دوست چینی من دختر بود و از اون بدتر ایشون یک چینی زیبا بودن!! بگذریم…
این سوشی انواع مختلفی داره. خیلی خیلی متنوع هست. هر کی از راه رسیده یک چیزی رو چپونده توش و یک مدل سوشی جدید ساخته. اول می خوام تعریف ویکی پدیا رو از سوشی بذارم اینجا:
من معتقدم که سوشی رو هر کسی نمی تونه خوب درست کنه. مثلاً من تو دو جای مختلف امتحانش کردم. اولین بار که خوردم. نزدیک بود بالا بیارم. اینو جدی می گم. خدا کمک کرد که اون وسط این کار رو نکردم! دلیل خریدم هم این بود که اولاً معتقدم آدم باید هر چیزی رو امتحان کنه و دوم هم اینکه باورتون نمی شه این چینی ها یا ژاپنی ها با چه ولعی می خورنش. اون روز تصمیم گرفتم دیگه این کار رو نکنم. ولی چند وقت بعد به یک رستوران ژاپنی دیگه رفتیم و اونجا من دوباره به سرم زد و سوشی به همراه چای سبز سفارش دادم. اون سوشی که من تو این رستوران خوردم رول کالیفرنیا بود که شامل گوشت خرچنگ خام، خیار با برشهای بسیار بسیار نازک و بلند (مثل نخ)، آووکادو و فکر کنم مقداری هم گوشت خام ماهی سالمون داشت با کمی برنج که همه به شکل یک لقمه دور هم پیچیده شده بود. این سوشی خیلی بد نبود و تقریباً به راحتی تونستم بخورمش. و به این نتیجه رسیدم که خیلی مهمه که کجا این سوشی رو درست می کنن. عین غذاهای ایرانی که بعضی ها دستپختشون ممکنه بهتر باشه و بعضی ها افتضاح!
اما بهتون پیشنهاد می کنم که حتماً یکبار امتحان کنیدش. خودم تصمیم دارم که تا همسر محترم نیومده برم یکبار دیگه بخورم. چون ایشون دوست ندارن. در ضمن من احساس می کنم که سوشی با مشروبات الکلی بچسبه ولی هنوز خودم امتحان نکردم. یک رستورانهایی اینجا هست که فقط سوشی سرو می کنن و خیلی جالب هستند. وسط رستوران آشپزخانه هست. خب اصولاً سوشی زیاد چیز پختنی نداره به جز برنجش. وسط رستوران آشپزها رولهای سوشی رو در مقابل چشم مشتریها تند تند می پیچن و روی نوار نقاله ای می ذارن که از جلوی تمام مشتریهای رستوران به آرامی رد می شه و شما هر مدلش رو که دوست داشته باشین بر می دارین و می خورین. درست عین فیلم چارلی چاپلین!
آخر هم به تعداد ظرفهایی که برداشتید شما رو شارژ می کنن و باید حساب کنید. یک عکس الان از این سبک رستوران پیدا کردم که براتون می ذارم اینجا.
این سوشی جزو غذاهایی هست که پیشنهاد می کنم صرفاً امتحان کنید. ممکنه خوشتون بیاد ممکنه نه. ولی چرا تجربه اش نکنیم؟!
الان یک بازی هم پیدا کردم که دقیقاً محیط این مدل از رستورانها رو نشون می ده:
http://www.sushi-king.com/sk_web/esushi/sk_sushigame1.php
منیژه جان می تونی به دخترت بگی بازی کنه تا علاقمند شه بعد ببریش از نزدیک ببینه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر